Η Σχολή του Μονάχου ή αλλιώς η ελληνική ζωγραφική τέχνη του 19ου αιώνα.

Η περίφημη Σχολή του Μονάχου αφορά το πλέον κυρίαρχο κίνημα στη ζωγραφική τέχνη του 19ου αιώνα στην Ελλάδα. Οι εκπρόσωποι του ρεύματος αυτού ήταν Έλληνες καλλιτέχνες οι οποίοι ,αφού αρχικά σπούδασαν στη νεοσύστατη τότε Ακαδημία Τεχνών του Νεότερου Ελληνικού Κράτους , οι περισσότεροι συνέχισαν τις σπουδές τους και το εικαστικό τους έργο στο Μόναχο. Μέρος  ωστόσο αυτών  ξαναγύρισαν στη πατρίδα ως δάσκαλοι και οι ίδιοι στη Σχολή Καλών Τεχνών.

Επηρεασμένοι από τον ακαδημαϊκό ρεαλισμό , ακολουθούν συντηρητικά καλλιτεχνικά μοτίβα ζωγραφίζοντας κυρίως σκηνές της καθημερινότητας, προσωπογραφίες , νεκρή φύση, ηθογραφικά και ιστορικά θέματα. Χρησιμοποιώντας άψογες τεχνικές, δίνουν ιδιαίτερη προσοχή στη λεπτομέρεια και ταυτόχρονα έμφαση στον φωτισμό. Σταδιακά το καλλιτεχνικό κίνημα αυτό καταλήγει στον Ιμπρεσιονισμό και στον υπαιθρισμό (αποτύπωση τοπίων). 

Βασικοί εκπρόσωποι της Σχολής του Μονάχου είναι  ο Νικηφόρος Λύτρας, Νικόλαος Γύζης , ο Θεόδωρος Βρυζάκης, Γεώργιος Βολανάκης  και ο Γεώργιος Ιακωβίδης. 

Νικηφόρος Λύτρας (1832-1904). Γεννημένος στη Τήνο σπούδασε στο Μόναχο. Θεωρείται ο αρχηγός της Σχολής Μονάχου χάρη στο πλούσιο και ανεκτίμητο έργο του το οποίο ενέπνευσε τους νεότερους ζωγράφους. Βασισμένος στο ρεαλισμό, αποτύπωνε κυρίως πορτρέτα, ηθογραφικές σκηνές και νεκρή φύση. 

Νικόλαος Γύζης (1842-1900).Γεννημένος κι αυτός στη Τήνο, σπούδασε και έζησε στο Μόναχο όπου και πέθανε.  Ασχολήθηκε  κυρίως με σκηνές από την ελληνική καθημερινότητα του 19ου αιώνα με νατουραλιστική προσέγγιση. 

Θεόδωρος Βρυζάκης (1814-1878).Γιος αγωνιστή της Ελληνικής Επανάστασης , ζωγράφιζε ιστορικές συνθέσεις και πορτρέτα αγωνιστών. 

Κωνσταντίνος Βολανάκης (1837-1907).

Σπούδασε κι έζησε στο Μόναχο. Αποτύπωνε  τοπία, θαλασσογραφίες και ναυμαχίες επηρεασμένος από τον ευρωπαϊκό Ιμπρεσιονισμό. 

Γεώργιος Ιακωβίδης (1833-1932).Γεννήθηκε στη Λέσβο και σπούδασε στην Ακαδημία Τεχνών με δάσκαλο τον Νικηφόρο Λύτρα. Εκπρόσωπος της ακαδημαϊκής ζωγραφικής στην Ελλάδα, ζωγράφιζε περισσότερο προσωπογραφίες, τοπία και νεκρή φύση.