Η περίφημη Σχολή του Μονάχου αφορά το πλέον κυρίαρχο κίνημα στη ζωγραφική τέχνη του 19ου αιώνα στην Ελλάδα. Οι εκπρόσωποι του ρεύματος αυτού ήταν Έλληνες καλλιτέχνες οι οποίοι ,αφού αρχικά σπούδασαν στη νεοσύστατη τότε Ακαδημία Τεχνών του Νεότερου Ελληνικού Κράτους , οι περισσότεροι συνέχισαν τις σπουδές τους και το εικαστικό τους έργο στο Μόναχο. Μέρος ωστόσο αυτών ξαναγύρισαν στη πατρίδα ως δάσκαλοι και οι ίδιοι στη Σχολή Καλών Τεχνών. Επηρεασμένοι από τον ακαδημαϊκό ρεαλισμό , ακολουθούν συντηρητικά καλλιτεχνικά μοτίβα ζωγραφίζοντας κυρίως σκηνές της καθημερινότητας, προσωπογραφίες , νεκρή φύση, ηθογραφικά και ιστορικά θέματα. Χρησιμοποιώντας άψογες τεχνικές, δίνουν ιδιαίτερη προσοχή στη λεπτομέρεια και ταυτόχρονα έμφαση στον φωτισμό. Σταδιακά το καλλιτεχνικό κίνημα αυτό καταλήγει στον Ιμπρεσιονισμό και στον υπαιθρισμό (αποτύπωση τοπίων). Βασικοί εκπρόσωποι της Σχολής του Μονάχου είναι ο Νικηφόρος Λύτρας, Νικόλαος Γύζης , ο Θεόδωρος Βρυζάκης, Γεώργιος Βο...