Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Νοέμβριος, 2022

Η άλωση της Πόλης και η πτώση του Βυζαντίου.

  Κατά τον 14ο αιώνα το Βυζάντιο έμοιαζε μόνο με την σκιά του παλιού του εαυτού. Από τα τέλη  του 14ου αιώνα εως και τις αρχές του 15ου είναι αγωνιώδης περίοδος για τους βυζαντινούς. Η αυτοκρατορία είχε χάσει τις πλουσιότερες επαρχίες της Ευρώπης και  της Ασίας .Μη ξεχνάμε πως το Βυζάντιο αλώθηκε για πρώτη φορά το 1204 από τους δυτικούς κατά την διάρκεια της Τέταρτης Σταυροφορίας  .Επιπλέον,  ο  στρατός αποτελούνταν κυρίως από μισθοφόρους οι οποίοι δεν μπορούσαν  πια να παρέχουν αμυντική  προστασία.   Η βυζαντινή αυτοκρατορία πλέον φαίνονταν ανίκανη να προστατεύσει τα σύνορα της και την ακεραιότητα της αφού  από τα δυτικά απειλούνταν από  τους  Σλάβους  ενώ στην Ανατολή από τους Σελτζούκους Τούρκους.      Η εισβολή των Οθωμανών και η τελική πτώση του Βυζαντίου.  Στις αρχές του 8ου αιώνα τουρκουμανικές φυλές που  διέμεναν στις περιοχές γύρω από το Ιράν (Περσία), ισλαμοποιήθηκαν και υπό την αρ...

Η Ορθόδοξη Ανατολή και η Καθολική Δύση.

  Η αντιπαράθεση Κωνσταντινούπολης και Ρώμης είχε ξεκινήσει ήδη από τον 5ο αιώνα μ.Χ. κυρίως για θρησκευτικά θέματα. Οι διαφορές στο τελετουργικό ,  στην ερμηνεία των  ιερών κειμένων  (π.χ.  εκπόρευση του Αγ. Πνεύματος) και  ζητήματα πρωτοκαθεδρίας,   ενέτειναν  το ψυχροπολεμικό κλίμα μεταξύ Ανατολής και Δύσης. Το γεγονός πως ο πάπας της Ρώμης θεωρούσε τον εαυτό του διάδοχο του Αγίου Πέτρου προκάλεσε περισσότερη καχυποψία στην Κωνσταντινούπολη. Η διαμάχη αυτή συνεχίστηκε  ενώ πήρε και  πολιτικό χαρακτήρα όταν ο Βυζαντινός αυτοκράτορας απέκτησε το δικαίωμα να διορίζει   ο ίδιος  τους πατριάρχες . Όταν δε,  κατά τον 7ο  αιώνα έγινε κατάληψη των ανατολικών επαρχιών του Βυζαντίου από τους Άραβες και τα πατριαρχεία της Ιερουσαλήμ, Αντιόχειας και της Αλεξάνδρειας αρνήθηκαν να αναγνωρίσουν  την πρωτοκαθεδρία του πάπα , η ένταση γιγαντώθηκε .  Η τελική ρήξη και το Σχίσμα  Στα τέλη του 9ου αιώνα, ...

Η Στάση του Νίκα

   Κατά τον 6ο αιώνα μ.Χ. , ήδη από τα πρώτα χρόνια  της βασιλείας του Ιουστινιανού Α' , ο λαός του Βυζαντίου ένιωθε εξαντλημένος εξαιτίας εξουθενωτικών πολέμων  ζώντας μέσα στην ανέχεια και την φτώχεια . Η λαϊκή δυσαρέσκεια ήταν διάχυτη σε όλες τις περιοχές της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας και είχε φτάσει και στην πρωτεύουσα της ,  την Κωνσταντινούπολη. Το 532 η λαϊκή  δυσφορία  αυτή μεταφέρθηκε και στις ιπποδρομίες, μέρος συγκέντρωσης και προσφιλούς  ψυχαγωγίας του λαού κατά  την  εποχή  εκείνη. Η έντονη αντιπαράθεση των δυο ομάδων που κυριαρχούσαν στις ιπποδρομίες μεταξύ  των Πρασίνων  (λαϊκά στρώματα) και εκείνη των Βένετων (οπαδός της οποίας ήταν ο ίδιος ο Αυτοκράτορας ) προκάλεσε μαζική εξέγερση με σκοπό την ανατροπή του Ιουστινιανού , είχε ως αποτέλεσμα την άτακτη  φυγάδευση  στο παλάτι του. Η εξέγερση αυτή όμως πνίγηκε στο αίμα,  αφού η Αυτοκράτειρα Θεοδώρα παρακίνησε τους στρατηγούς, Ναρσή  και Βελ...

Ο Ιουστινιανός χτίζει την Αγιά Σοφιά.

  Τον 6ο αιώνα μ.Χ. η Βυζαντινή Αυτοκρατορία  είναι στο απόγειο της. Στο θρόνο εκείνη την περίοδο βρίσκεται ο Ιουστινιανός Α΄ (482-565)μ.Χ. Στα χρόνια της βασιλείας του  (527-565)το Βυζάντιο έχει  ήδη προσαρτήσει εδάφη από την Αφρική, την Ιταλία , τμήμα της Ισπανίας, την Σαρδηνία και την Κορσική. Ο αυτοκράτορας Ιουστινιανός,  εκτός από  τις νομοθετικές αλλαγές που πραγματοποίησε  για να διοικήσει καλύτερα το βυζαντινό κράτος, προχώρησε και σε διάφορα έργα εξωραϊσμού.   Το πιο αντιπροσωπευτικό και εμβληματικό  από αυτά τα έργα ήταν  φυσικά ο ναός της Αγίας Σοφίας  στη Κωνσταντινούπολη, χτισμένη το 537 μ.Χ. . Αποτελεί μέχρι σήμερα δείγμα μεγαλοπρέπειας και επιβολής του βυζαντινού αυτοκράτορα.  Η αρχιτεκτονική της Αγίας Σοφίας.  Η Αγία Σοφία ήταν  κατασκευή  δυο Μικρασιατών αρχιτεκτόνων , του Ισίδωρου και του Ανθέμιου. Είναι κτισμένη τετράγωνη με τρού...

Σπάρτη και Αθήνα, δυο πόλεις, δυο πολιτεύματα.

Το πολίτευμα της Σπάρτης    Η Σπάρτη, που κατά τον 6ο αιώνα π.Χ. ήταν ήδη επικεφαλής της Πελοποννησιακής Συμμαχίας, διατηρούσε ολιγαρχικό πολίτευμα. Αρχηγοί της πόλης- κράτους ήταν πάντα  οι δυο βασιλείς,  ενώ πολίτες με πλήρη δικαιώματα θεωρούνταν μόνο εκείνοι που προέρχονταν από τους αρχαίους Αχαιούς  και Δωριείς. Στην Σπάρτη το κράτος είχε τον πλήρη έλεγχο του δημοσίου βίου. Σημαντικό όμως  ρόλο στην λειτουργία του κράτους επίσης   έπαιζαν οι Έφοροι , που ήταν  ένα ελεγκτικό  όργανο και η Γερουσία , η οποία ήταν υπεύθυνη για τα νομοσχέδια και εκπρόσωπος της δικαστικής εξουσίας  καθώς και η Απέλλα , η συνέλευση των πολιτών. Το αθηναϊκό πολίτευμα     Από την άλλη, ο Κλεισθένης μετά την τυραννία του Πεισίστρατου   την περίοδο 508-507 π.Χ. , κλήθηκε να εκδημοκρατίσει το πολίτευμα της Αθήνας. Αρχικά λοιπόν, επιθυμώντας  να αποδυναμώσει την αριστοκρατία,  κατήργησε τα γένη των δέκα φυλών  στα οποία ήτ...

Η Νέα Ρώμη του Βυζαντίου.

  Μετά την κατάρρευση της Δυτικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας  το 476 μ.Χ. και το κατακερματισμό της σε νέα βαρβαρικά κρατίδια, η Ανατολική Ρωμαϊκή  Αυτοκρατορία  όχι μόνο  επιβίωσε για πάνω από μια χιλιετία  αλλά  και γνώρισε πρωτοφανή άνθιση. Το 330 μΧ. ο Ρωμαίος αυτοκράτορας Κωνσταντίνος, με μια ασυνήθιστη  κίνηση μετέφερε  την πρωτεύουσα του ανατολικού τμήματος της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας στην Κωνσταντινούπολη ,η οποία και αποκαλέστηκε και Νέα Ρώμη. Με αυτόν τον τρόπο η Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία  εξελίχθηκε σε ένα πολυεθνικό κράτος στο οποίο κυριάρχησε το ελληνικό στοιχείο και το ορθόδοξο δόγμα. Μόλις τον 17ο αιώνα , δυτικοί  λόγιοι και ιστορικοί αυτό το κράτος το επονόμασαν για πρώτη φορά Βυζάντιο. 

Η αρπαγής της ωραίας Ελένης.

  Η Ελένη , η οποία σύμφωνα με τον μύθο  θεωρούνταν η ωραιότερη γυναίκα της αρχαίας Ελλάδος, ήταν παντρεμένη με τον Μενέλαο , βασιλιά της Λακωνίας. Το  ζεύγος ζούσε ευτυχισμένο στην Σπάρτη  μέχρι την στιγμή που  τους επισκέφτηκε ένας ξένος. Αυτός δεν ήταν άλλος από τον βασιλιά της Τροίας και  γιος του Πριάμου, Πάρις.  Κατά την κλασσική μυθολογία και τον Όμηρο, η Ελένη μόλις  αντίκρυσε τον Πάρη   τον ερωτεύτηκε και τον  ακολούθησε  στην Τροία με την θέληση της. Όμως , ο αρχαίος τραγωδός Ευριπίδης (480-406 π.Χ.)στο ομώνυμο έργο του " Ελένη" δίνει μια άλλη διάσταση στην φυγή της ωραίας Ελένης από το βασίλειο της Σπάρτης. Σύμφωνα λοιπόν με αυτή την εκδοχή, η Ελένη δεν έφτασε ποτέ στην Τροία αλλά μόνο το είδωλο της και η πραγματική Ελένη κατέληξε στην Αίγυπτο, στο παλάτι του Πρωτέα , με παραίνεση του θεού Ερμή . Εκεί  έφτασε ο Μενέλαος   μετά  τον  Τρωικό πόλεμο, χωρίς να γνωρίζει πως η γυναίκα του ήταν ζων...