Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Η Μάχη στο Ελ Αλαμέιν(1942)

 Η μάχη στο Ελ Αλαμέιν , δυτικά της Αλεξάνδρειας της Αιγύπτου , ολοκληρώθηκε τον Νοέμβριο του 1942 και αποτέλεσε σημείο καμπής στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο ενώ καθόρισε την τελικη έκβαση του πολέμου αυτού. Οι δυνάμεις του Άξονα ηττήθηκαν και η υποχώρηση των ιταλογερμανικών στρατευμάτων από τη βόρεια Αφρική οδήγησε στην απομάκρυνση τους απο της στρατηγικής σημασίας  Διώρυγας του Σουέζ και την ενδεχόμενη εκμετάλλευση των πετρελαιοπαραγωγών περιοχών της Μέσης Ανατολής. 

Στην ιστορική μάχη συμμετείχαν στρατιωτικές δυνάμεις των Συμμάχων , ανάμεσα τους αγγλογαλλικά στρατεύματα, η Ινδία, η Νέα Ζηλανδία, η Νότια Αφρική αλλά και η Ελλάδα. 

Μοντγκόμερι εναντίον Ρόμελ. 

Στην ιστορική αυτή μάχη ο Βρετανός στρατάρχης Μπέρναρντ  Μοντγκόμερι(1887-1976) και τα στρατεύματα των Συμμάχων ήρθαν αντιμέτωπα με τις  γερμανικές, αντίστοιχα ,και ιταλικές δυνάμεις υπό την καθοδήγηση του Γερμανού διοικητή του ναζιστικού τάγματος Έρβιν Ρόμελ(1891-1944). Οι αγγλογαλλικές δυνάμεις υπερτερούσαν στρατιωτικά καθώς υπερείχαν ιδιαίτερα στην αεροπλοΐα. 

Η β' φάση της Μάχης του Ελ Αλαμέιν ξεκίνησε στις 23 Οκτωβρίου 1942 και έληξε λίγες μέρες μόνο μετά με την παράδοση των ιταλικών μεραρχιών και την  συντριπτική νίκη των Συμμάχων. 

Η μάχη φάνηκε σύντομα πως θα ήταν νικηφόρα για τους Συμμάχους αφού οι ιταλικές δυνάμεις γρήγορα έμειναν από πολεμοφόδια και υποχώρησαν. 

Ωστόσο,  δεν έλειψαν οι  απώλειες τόσο σε άψυχο υλικό  όσο σε ανθρώπινο δυναμικό. 

Οι απώλειες του στρατόπεδο του Άξονα ήταν περίπου 20.000 νεκροί και 30.000 τραυματίες ενώ το πυροβολικό τους  καταστράφηκε ολοσχερώς. Οι απώλειες των Συμμάχων ήταν 3500 νεκροί και 1000 τραυματίες ανάμεσα τους όμως και  83 Έλληνες οπλίτες. 

Η Μάχη στο Ελ Αλαμέιν αποδείχθηκε το Βατερλό του Χίτλερ καθώς σταμάτησε την περαιτέρω επέκταση της ναζιστικής Γερμανίας. 

"Πριν το Ελ-Αλαμέιν δεν είχαμε ούτε μια νίκη.Μετά το Ελ -Αλαμέιν δεν είχαμε ούτε μια ήττα" , Ουίστον Τσώρτσιλ (1769-1821)



Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Έμφύλιος στην αρχαία Ελλάδα: ο Πελοποννησιακός Πόλεμος.

Αθήνα, ισχυρό πόλη-κράτος.    Στο διάστημα των πενήντα χρόνων μεταξύ 479-431π.Χ , η Αθήνα αναδεικνύεται η σημαντικότερη και ισχυρότερη πόλη στην ελληνική επικράτεια. Με την συμβολή του Θεμιστοκλή χτίζονται τα Μακρά Τείχη ενώ οχυρώνεται το λιμάνι του Πειραιά. Επίσης, η Αθήνα γνωρίζει πρωτόγνωρη πολιτισμική και πολιτική  άνθηση  με την δημοκρατία του Περικλή και ταυτόχρονα καθίσταται το κέντρο της  λεγόμενης Δηλιακής Συμμαχίας. Σε αυτή τη συμμαχία συγκαταλέγονται οι Κυκλάδες, η Ιωνία και το νησί της Εύβοιας. Ο στόχος της δεν ήταν άλλος από την άμυνα εναντίον των Περσών, για το λόγο αυτό όλοι οι σύμμαχοι είχαν την υποχρέωση να  συνεισφέρουν σε πολεμικό υλικό.  Εμφύλια σύρραξη , ο Πελοποννησιακός Πόλεμος.  Το 431 π.Χ , η Αθήνα μετρώντας την δύναμη της , προσπαθεί να επιβληθεί στην Σπάρτη για την ηγεμονία στην Ελλάδα με αποτέλεσμα το ξέσπασμα ενός πρωτοφανούς  εμφυλίου πολέμου που διήρκησε περίπου 30 χρόνια και διέλυσε την πόλη-κράτος της κλασσικ...

Η Γενοκτονία του Ποντιακού Ελληνισμού.

  Η Γενοκτονία του Ποντιακού Ελληνισμού και η Μικρασιατική καταστροφή υπήρξε αναμφισβήτητα η σημαντικότερη τομή στην Ιστορία της Νεότερης Ελλάδος και μια από τις μεγαλύτερες  πληγές του σύγχρονου Ελληνισμού. Θύματα της τραγωδίας αυτής υπήρξαν οι Έλληνες που διέμεναν στη περιοχή του Εύξεινου Πόντου και της Μικράς Ασίας.  Η Ιστορία και η καταγωγή των Ποντίων  Η παρουσία των Ελλήνων στην περιοχή του Πόντου χρονολογείται από την εποχή του Χαλκού,  όπου Έλληνες θαλασσοπόροι κατάφεραν να εξερευνήσουν την άγνωστη τότε περιοχή του Ευξείνου Πόντου.  Από τον 8 αιώνα π.Χ σχηματίστηκαν οι πρώτοι μόνιμοι  οικισμοί με κυριότερη τη Σινώπη και αργότερα προοδευτικά ιδρύθηκαν άλλες εβδομήντα πέντε ακόμ α ακμάζουσες αποικίες όπως η Τραπεζούντα, η Μεσημβρία, η Αγχίαλος, η Απολλωνία , η Αμισός κ.α. Με την Άλωση της Πόλης το 1453 και της Τραπεζούντας το 1461 άρχισε και για τον ποντιακό ελληνισμό η περίοδος της οθωμανικής κυριαρχίας.  Μετά το τέλος του Α' Παγκοσμίου Πολ...

Φώτης Κόντογλου, ο αγιογράφος συγγραφέας.

Ο Φώτης Κόντογλου   γ εννήθηκε στο Αϊβαλί της Μικράς Ασίας στις 8 Νοεμβρίου του 1895 , ήταν  ζωγράφος , αγιογράφος , δημιουργός ξυλογραφιών και λογοτέχνης της γενιάς του '30. Από μικρή ηλικία φάνηκε το καλλιτεχνικό του ταλέντο, τόσο στη ζωγραφική όσο και στη συγγραφή. Το διάστημα που  φοιτούσε στο Γυμνάσιο εξέδιδε το περιοδικό  "Μέλισσα" με κείμενα και εικονογράφηση δική του. Αργότερα, πέρασε στη Σχολή Καλών Τεχνών στην Αθήνα εγκαταλείποντας την αγαπημένη του πατρίδα ,ωστόσο δεν κατάφερε ποτέ να αποφοιτήσει καθώς το ιδιαίτερο  ζωγραφικό  του στυλ δεν ταίριαζε με τις νόρμες της Σχολής. Μετακόμισε στο Παρίσι και άρχισε να ασχολείται με εικονογραφήσεις βιβλίων όπου και διακρίθηκε . Το 1921 γύρισε στη πατρίδα του για να συμμετέχει στην Μικρασιατική Εκστρατεία.  Στο πλούσιο καλλιτεχνικό του έργο συγκαταλέγονται αγιογραφήσεις εκκλησιών, ποιητικές συλλογές αλλά σημαντική επίσης θεωρείται και  η συμβολή του στην αποκατάσταση των τοιχογραφιών στο Μυστ...