Το ρεύμα του Κυβισμού και ο διαμορφωτής του, Pablo Picasso

 

Ο Κυβισμός και η αμφισβήτηση της πραγματικότητας. 

Στη πρώτη δεκαετία του 20ου αιώνα στη Γαλλία , δυο άγνωστοι  μέχρι τότε καλλιτέχνες , ο Picasso και ο Georges Braque (1882-1963) αποφασίζουν να αποδομήσουν τον νατουραλισμό και να ανάγουν το περιβάλλον σε γεωμετρικά σχήματα. Απλοποιούν την πραγματικότητα και γεωμετροποιούν τον φυσικό περίγυρο. Το νέο καλλιτεχνικό ρεύμα που θα εγκαινιάσουν οι δυο αυτοί ζωγράφοι  θα βαφτιστεί Κυβισμός, από μια αυθόρμητη αντίδραση του Matisse μόλις αντίκρισε πίνακα του Braque " Σπίτια στο Εστόκ" τα οποία τα αποκάλεσε "μικροί κύβοι".

Στη πρώτη φάση του Κυβισμού , εως το 1909 , επικρατούν τα βασικά γεωμετρικά σχήματα. Μετά το 1909 περνάει στην αναλυτική περίοδο όπου τα αντικείμενα αποτυπώνονται ιδωμένα από όλες τις πλευρές. Γι' αυτό τον λόγο οι καλλιτέχνες επιλέγουν γνωστά αντικείμενα (κιθάρες, μπουκάλια, μπολ με φρούτα ή ακόμα και ανθρώπινες μορφές. ). Έπεται ο συνθετικός Κυβισμός με κύριους εκφραστές του τον Ισπανό Χουάν Γκρις (1887-1927) και τον Γάλλο Φέρναν Λεζέ (1881-1955). Σε αυτή την φάση,  η αποτύπωση χαρακτηρίζεται από αφαίρεση αλλά και διακοσμητικά στοιχεία, με έντονα χρώματα και ευδιάκριτες φόρμες. 

Το ρεύμα του Κυβισμού χαρακτηρίζεται ως πολυμορφική τέχνη, κολλάζ, γλυπτά και ζωγραφικοί πίνακες γίνονται μικρά κυβιστικά αριστουργήματα. Καθόρισε το μέλλον της αφηρημένης τέχνης και άνοιξε τον δρόμο για τον κονστρουκτιβισμό. 

Pablo Picasso (1881-1971)

Ο Πάμπλο Ρουίθ Πικάσο, γνωστός και ως Πάμπλο Πικάσο, γεννήθηκε στις 25 Οκτωβρίου του 1881 στη Μάλαγα της Ισπανίας και ήταν μια από τις πιο διάσημες και επιδραστικές μορφές της σύγχρονης τέχνης. Στη διάρκεια της πολυτάραχης ζωής του υπήρξε χαράκτης, ζωγράφος, γλύπτης, ποιητής και σκηνογράφος. 

Στις αρχές του 20ου αιώνα μετακόμισε στο Παρίσι όπου άρχισε να συναστρέφεται με την ομάδα των ιμπρεσιονιστών και ειδικότερα με τον Τουλούζ-Λωτρέκ, γεγονός που τον επηρέασε αργότερα καλλιτεχνικά. Η καλλιτεχνική του πορεία χωρίστηκε σε 5 συνολικά περιόδους. Αρχικά, το 1904 στη "μπλε περίοδο" αποτυπώνει με μοναδικό τρόπο τον φτωχούς και τους παρίες. Το 1906 στη διάρκεια της "ροζ περιόδου" γοητεύεται από τους ανθρώπους του τσίρκο και τους καλλιτέχνες του δρόμου. Αργότερα , έρχεται σε επαφή με την αφρικανική τέχνη και την περίοδο 1908-1912 εξελίσσει την τέχνη του σε αναλυτικό και συνθετικό κυβισμό.  Ρομαντικός και πληθωρικός ως καλλιτέχνης δεν εφησυχάζει ποτέ, ο ίδιος αρνείται πως κάνει πειράματα πάνω στην τέχνη του και όπως έλεγε χαρακτηριστικά " Δεν αναζητώ, βρίσκω".  Αργότερα, δοκιμάζει να εκφραστεί με υπερρεαλιστικούς και εξπρεσιονιστικούς όρους. Στη διάρκεια της επιρροής του από τον εξπρεσιονισμό ,το 1937 ζωγραφίζει την εμβληματική "Γκουέρνικα" αποτυπώνοντας με τον πιο γλαφυρό τρόπο την φρίκη του Ισπανικού Εμφυλίου Πολέμου και τον βομβαρδισμό της ομώνυμης πόλης από τις δυνάμεις του δικτάτορα Φράνκο. Μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο επανέρχεται  στον κυβισμό. 

Αφήνει  την τελευταία του πνοή στις 8 Απριλίου 1971 στο Μουζέν της Γαλλίας  αφήνοντας του πίσω τεράστιο καλλιτεχνικό έργο το οποίο άσκησε σημαντική επίδραση τους μεταγενέστερους καλλιτέχνες.