Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Η Ναυμαχία του Ναβαρίνου

 

Μετά το ξέσπασμα της Ελληνικής Επανάστασης του 1821 , οι Μεγάλες Δυνάμεις (Ρωσία, Αυστρία, Γαλλία, Αγγλία και Πρωσία) δεν καλοέβλεπαν την εξέγερση αυτή. Θεωρούσαν πως έτσι διαταρασσόταν η συμφωνία που σφραγίστηκε στο Συνέδριο της Βιέννης  του 1815 ανάμεσα στις Μεγάλες Δυνάμεις για την διατήρηση των μοναρχιών στον ευρωπαϊκό χώρο. Ο αυξανόμενος όμως ανταγωνισμός των Δυνάμεων για την επιρροή τους στα Βαλκάνια συντέλεσε στη μεταστροφή στη στάση τους απέναντι στην επαναστατημένη Ελλάδα.

Η Τριπλή Συμμαχία του 1827

 Η πρωτοβουλία να στηρίξει τον απελευθερωτικό αγώνα των Ελλήνων κατά των Οθωμανών ήταν  αρχικά του τσάρου Νικολάου Α΄της Ρωσίας. Τον Μάρτιο του 1826 έστειλε τελεσίγραφο στον σουλτάνο ζητώντας του να ανακηρύξει την ανεξαρτησία της Σερβίας, των ρουμανικών περιοχών και της Ελλάδος. Απώτερος σκοπός του φυσικά ήταν η Ρωσία  να παίξει πρωταγωνιστικό ρόλο στη περιοχή των Βαλκανίων . Η κίνηση αυτή του τσάρου  ανακίνησε το ενδιαφέρον των υπόλοιπων Δυνάμεων για επισύναψη της λεγόμενης Τριπλής Συμμαχίας στο Λονδίνο το 1827 . Η συμφωνία αυτή δέσμευε τις  τρεις χώρες Αγγλία, Γαλλία, Ρωσία να μεσολαβήσουν στις διαπραγματεύσεις ανάμεσα στην Υψηλή Πύλη (Οθωμανική Αυτοκρατορία ) και την Ελλάδα για αναγνώριση της ανεξαρτησίας  τους. Οι Οθωμανοί όμως ενθαρρυμένοι με τις τελευταίες τους  στρατιωτικές επιτυχίες αρνήθηκαν και έτσι οι Μεγάλες Δυνάμεις αποφάσισαν να λάβουν μόνοι τους δράση για την επίλυση του ελληνικού ζητήματος. 

Η τελική αναμέτρηση 

Τότε, οι τρεις ναύαρχοι ο Βρετανός Κόδριγκτον, ο Γάλλος  Δεριγνί και ο Χέυδν, επικεφαλής του ρωσικού στόλου ,  αποφασίσανε πως δεν μπορούσαν πλέον να μένουν θεατές στις θηριωδίες που γίνονταν εις βάρος των υπόδουλων Ελλήνων από τα τουρικοαιγυπτιακά στρατεύματα. Έτσι, στις 20 Οκτωβρίου του 1827 αγγλικά, γαλλικά και ρωσικά πλοία κατέπλευσαν στην Πύλο της Πελοποννήσου  όπου ξεκίνησε  η Ναυμαχία του Ναβαρίνου.  Η Ναυμαχία σκέφθηκε με απόλυτη επιτυχία για τα συμμαχικά στρατεύματα και με αυτόν τον τρόπο η Οθωμανοί υποχρεώθηκαν να συμβιβαστούν. Η Ναυμαχία του Ναβαρίνου άνοιξε τελικά τον δρόμο για την απελευθέρωση της Ελλάδος. 

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Έμφύλιος στην αρχαία Ελλάδα: ο Πελοποννησιακός Πόλεμος.

Αθήνα, ισχυρό πόλη-κράτος.    Στο διάστημα των πενήντα χρόνων μεταξύ 479-431π.Χ , η Αθήνα αναδεικνύεται η σημαντικότερη και ισχυρότερη πόλη στην ελληνική επικράτεια. Με την συμβολή του Θεμιστοκλή χτίζονται τα Μακρά Τείχη ενώ οχυρώνεται το λιμάνι του Πειραιά. Επίσης, η Αθήνα γνωρίζει πρωτόγνωρη πολιτισμική και πολιτική  άνθηση  με την δημοκρατία του Περικλή και ταυτόχρονα καθίσταται το κέντρο της  λεγόμενης Δηλιακής Συμμαχίας. Σε αυτή τη συμμαχία συγκαταλέγονται οι Κυκλάδες, η Ιωνία και το νησί της Εύβοιας. Ο στόχος της δεν ήταν άλλος από την άμυνα εναντίον των Περσών, για το λόγο αυτό όλοι οι σύμμαχοι είχαν την υποχρέωση να  συνεισφέρουν σε πολεμικό υλικό.  Εμφύλια σύρραξη , ο Πελοποννησιακός Πόλεμος.  Το 431 π.Χ , η Αθήνα μετρώντας την δύναμη της , προσπαθεί να επιβληθεί στην Σπάρτη για την ηγεμονία στην Ελλάδα με αποτέλεσμα το ξέσπασμα ενός πρωτοφανούς  εμφυλίου πολέμου που διήρκησε περίπου 30 χρόνια και διέλυσε την πόλη-κράτος της κλασσικ...

Η Γενοκτονία του Ποντιακού Ελληνισμού.

  Η Γενοκτονία του Ποντιακού Ελληνισμού και η Μικρασιατική καταστροφή υπήρξε αναμφισβήτητα η σημαντικότερη τομή στην Ιστορία της Νεότερης Ελλάδος και μια από τις μεγαλύτερες  πληγές του σύγχρονου Ελληνισμού. Θύματα της τραγωδίας αυτής υπήρξαν οι Έλληνες που διέμεναν στη περιοχή του Εύξεινου Πόντου και της Μικράς Ασίας.  Η Ιστορία και η καταγωγή των Ποντίων  Η παρουσία των Ελλήνων στην περιοχή του Πόντου χρονολογείται από την εποχή του Χαλκού,  όπου Έλληνες θαλασσοπόροι κατάφεραν να εξερευνήσουν την άγνωστη τότε περιοχή του Ευξείνου Πόντου.  Από τον 8 αιώνα π.Χ σχηματίστηκαν οι πρώτοι μόνιμοι  οικισμοί με κυριότερη τη Σινώπη και αργότερα προοδευτικά ιδρύθηκαν άλλες εβδομήντα πέντε ακόμ α ακμάζουσες αποικίες όπως η Τραπεζούντα, η Μεσημβρία, η Αγχίαλος, η Απολλωνία , η Αμισός κ.α. Με την Άλωση της Πόλης το 1453 και της Τραπεζούντας το 1461 άρχισε και για τον ποντιακό ελληνισμό η περίοδος της οθωμανικής κυριαρχίας.  Μετά το τέλος του Α' Παγκοσμίου Πολ...

Φώτης Κόντογλου, ο αγιογράφος συγγραφέας.

Ο Φώτης Κόντογλου   γ εννήθηκε στο Αϊβαλί της Μικράς Ασίας στις 8 Νοεμβρίου του 1895 , ήταν  ζωγράφος , αγιογράφος , δημιουργός ξυλογραφιών και λογοτέχνης της γενιάς του '30. Από μικρή ηλικία φάνηκε το καλλιτεχνικό του ταλέντο, τόσο στη ζωγραφική όσο και στη συγγραφή. Το διάστημα που  φοιτούσε στο Γυμνάσιο εξέδιδε το περιοδικό  "Μέλισσα" με κείμενα και εικονογράφηση δική του. Αργότερα, πέρασε στη Σχολή Καλών Τεχνών στην Αθήνα εγκαταλείποντας την αγαπημένη του πατρίδα ,ωστόσο δεν κατάφερε ποτέ να αποφοιτήσει καθώς το ιδιαίτερο  ζωγραφικό  του στυλ δεν ταίριαζε με τις νόρμες της Σχολής. Μετακόμισε στο Παρίσι και άρχισε να ασχολείται με εικονογραφήσεις βιβλίων όπου και διακρίθηκε . Το 1921 γύρισε στη πατρίδα του για να συμμετέχει στην Μικρασιατική Εκστρατεία.  Στο πλούσιο καλλιτεχνικό του έργο συγκαταλέγονται αγιογραφήσεις εκκλησιών, ποιητικές συλλογές αλλά σημαντική επίσης θεωρείται και  η συμβολή του στην αποκατάσταση των τοιχογραφιών στο Μυστ...