Η εξέγερση των Ελλήνων το 1821

Την εποχή μετά τη Γαλλική Επανάσταση και χάρη στη Συνθήκη του Κιουτσούκ Καϊναρτζή (1774) οι Έλληνες πλοιοκτήτες και  οι έμποροι είναι οι απόλυτοι κυρίαρχοι της Μεσογείου και του Βοσπόρου. Με αυτό τον τρόπο  δημιουργείται μια εύπορη τάξη, η οποία ταξιδεύει και έρχεται  σε επαφή με τον ρομαντισμό, τις εθνικές ιδέες και τον φιλελευθερισμό του 19ου αιώνα που κατακλύζει εκείνη την εποχή την Ευρώπη. Η ευρωπαϊκή ήπειρος, μετά την πτώση του Ναπολέοντα, βρίσκεται  σε γενικό αναβρασμό και  διάφορες επαναστάσεις  ξεσπάνε  σε χώρες της Μεσογείου όπως στην Ισπανία και στην Ιταλία . Το βαθύτερο αίτημα  τους ήταν η εθνική ανεξαρτησία και  η αυτοδιάθεση των λαών. Σε αυτό το ιδιαίτερο ευνοϊκό κλίμα  το  1814 ιδρύεται μια μυστική οργάνωση στην Οδησσό της Ρωσίας με το όνομα Φιλική Εταιρεία και με απώτερο σκοπό την ένωση των Ελλήνων για τον ξεσηκωμό  τους ενάντια στη  Οθωμανική Αυτοκρατορία. Στη χώρα δημιουργείται  ένα ολόκληρο παράνομο δίκτυο αντίστασης κατά των Τούρκων ενώ ο ενθουσιασμός και η δίψα  για ελευθέρια  γιγαντώνεται  σε όλες τις κοινωνικές τάξεις των υπόδουλων Ελλήνων. 

Η πρώτη εξέγερση καταπνίγεται

Στις 24  Φεβρουάριου του 1821 γίνεται η πρώτη προσπάθεια  εξέγερσης στο Ιάσιο της Βλαχίας(σημερινή Ρουμανία) από τον αρχηγό και ιδρυτικό μέλος της Φιλικής Εταιρείας Αλέξανδρο  Υψηλάντη ,που όμως έμελλε να αποτύχει καθώς δεν είχε την απαιτούμενη υποστήριξη από τον τσάρο της Ρωσίας.

Ελευθερία ή Θάνατος 

 Ένα μήνα μετά  την αποτυχημένη εξέγερση στις χριστιανικές επαρχίες των Βαλκανίων, Ηγεμονίες, συγκεκριμένα στις 23 Μαρτίου του 1821 ο μητροπολίτης Παλαιών Πατρών Γερμανός σηκώνει το λάβαρο της επανάστασης. Η επανάστασή διαδίδεται σε ολόκληρη την υπόδουλη ελληνική επικράτεια, σε Πελοπόννησο, Στερεά Ελλάδα, Κρήτη, νησιά του Αιγαίου , Μακεδονία, Θεσσαλία, Ήπειρο και Θράκη. Αν και σε ορισμένες περιοχές η καταστολή της από τον τουρκικό στρατό είναι άμεση, σε άλλες ανοίγεται ο δρόμος για την τελική απελευθέρωση της χώρας. 

Ανάμεσα στο πλήθος των Ελλήνων αγωνιστών  που ξεχωρίζουν για τη γενναιότητα και τον ηρωισμό τους είναι ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης, ο Γεώργιος Καραϊσκάκης, ο Οδυσσέας Ανδρούτσος, ο Μάρκος Μπότσαρης , ο Κωνσταντίνος Κανάρης και ο Ανδρέας Μιαούλης(κατά κόσμον Ανδρέας Βώκος), Νικήτας Σταμετελόπουλος (κατά κόσμον Νικηταράς ο Τουρκοφάγος.