Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Κωνσταντίνος Θεοτόκης, ο Κερκυραίος λογοτέχνης.

 

Ο Κωνσταντίνος Θεοτόκης υπήρξε συγγραφέας και μεταφραστής , ήταν ένας από τους κύριους εκπρόσωπους της Επτανησιακής Σχολής. Εκτός  όμως από το σημαντικό συγγραφικό έργο διακρίθηκε και στο μεταφραστικό καθώς  μετέφρασε έργα  των Σαίξπηρ και Γκαίτε. 

Γεννήθηκε στο νησί της  Κέρκυρας  στις  13 Μαρτίου  του 1872 , ήταν γόνος αριστοκρατικής οικογένειας , αφού τελείωσε το Κερκυραϊκό Γυμνάσιο μετακόμισε στο Παρίσι προκειμένου να σπουδάσει ,χωρίς να γνωρίζει ακριβώς ποιο τομέα  θα ακολουθούσε και έτσι με αυτό τον τρόπο πέρασε από όλα τα πεδία, φιλολογία, μαθηματικά, χημεία. Εκείνο όμως που τον έλκυε περισσότερο ήταν η εκμάθηση ξένων γλωσσών καθώς γνώριζε γαλλικά, αγγλικά, ιταλικά, γερμανικά και λατινικά. Η πολυγλωσσία τελικά  τον βοήθησε  να ασχοληθεί με μεταφράσεις ξένων συγγραμμάτων. Το 1895 αποφάσισε να γυρίσει στη πατρίδα όπου και συνδέθηκε φιλικά με τον ποιητή  Λορέντζο Μαβίλη και εντάχθηκε στον κύκλο των Επτανήσιων συγγραφέων.  Στις αρχές του 20ου αιώνα έλαβε μέρος στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο και στον Μακεδονικό Αγώνα . Ξεκίνησε  αρχικά να γράφει διηγήματα και πεζογραφία επηρεασμένος από τον γερμανικό ιδεαλισμό και τις ιδέες του Νίτσε. 

Σημαντικά έργα του  είναι "Η Τιμή και το Χρήμα", "Οι σκλάβοι στα δεσμά τους", Ο κατάδικος". "Αγάπη Παράνομη ", "Η ζωή και ο  θάνατος του Καραβέλα "  αλλά και περίπου 32 σονέτα με ερωτική θεματολογία. Υπήρξε υποστηριχτής  της δημοτικής γλώσσας , δραματικός στην αφήγηση του αλλά και ρεαλιστικός στην απόδοση της πραγματικότητας. Όλα τα διηγήματα του έχουν έντονο ηθογραφικό χαρακτήρα ενώ περιγράφει την κερκυραϊκή ζωή με απλότητα αλλά και με σκληρές εικόνες. 

Πέθανε στην Κέρκυρα σε ηλικία μόλις 51 ετών το 1923 από καρκίνο και σε άθλια οικονομική κατάσταση αφήνοντας ανολοκλήρωτο το έργο "Ο παπα-Ιορδάνης περιχαρής και η ενορία του". Διηγήματα του έχουν μεταφερθεί στην μικρή οθόνη με επιτυχία. 

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Έμφύλιος στην αρχαία Ελλάδα: ο Πελοποννησιακός Πόλεμος.

Αθήνα, ισχυρό πόλη-κράτος.    Στο διάστημα των πενήντα χρόνων μεταξύ 479-431π.Χ , η Αθήνα αναδεικνύεται η σημαντικότερη και ισχυρότερη πόλη στην ελληνική επικράτεια. Με την συμβολή του Θεμιστοκλή χτίζονται τα Μακρά Τείχη ενώ οχυρώνεται το λιμάνι του Πειραιά. Επίσης, η Αθήνα γνωρίζει πρωτόγνωρη πολιτισμική και πολιτική  άνθηση  με την δημοκρατία του Περικλή και ταυτόχρονα καθίσταται το κέντρο της  λεγόμενης Δηλιακής Συμμαχίας. Σε αυτή τη συμμαχία συγκαταλέγονται οι Κυκλάδες, η Ιωνία και το νησί της Εύβοιας. Ο στόχος της δεν ήταν άλλος από την άμυνα εναντίον των Περσών, για το λόγο αυτό όλοι οι σύμμαχοι είχαν την υποχρέωση να  συνεισφέρουν σε πολεμικό υλικό.  Εμφύλια σύρραξη , ο Πελοποννησιακός Πόλεμος.  Το 431 π.Χ , η Αθήνα μετρώντας την δύναμη της , προσπαθεί να επιβληθεί στην Σπάρτη για την ηγεμονία στην Ελλάδα με αποτέλεσμα το ξέσπασμα ενός πρωτοφανούς  εμφυλίου πολέμου που διήρκησε περίπου 30 χρόνια και διέλυσε την πόλη-κράτος της κλασσικ...

Η Γενοκτονία του Ποντιακού Ελληνισμού.

  Η Γενοκτονία του Ποντιακού Ελληνισμού και η Μικρασιατική καταστροφή υπήρξε αναμφισβήτητα η σημαντικότερη τομή στην Ιστορία της Νεότερης Ελλάδος και μια από τις μεγαλύτερες  πληγές του σύγχρονου Ελληνισμού. Θύματα της τραγωδίας αυτής υπήρξαν οι Έλληνες που διέμεναν στη περιοχή του Εύξεινου Πόντου και της Μικράς Ασίας.  Η Ιστορία και η καταγωγή των Ποντίων  Η παρουσία των Ελλήνων στην περιοχή του Πόντου χρονολογείται από την εποχή του Χαλκού,  όπου Έλληνες θαλασσοπόροι κατάφεραν να εξερευνήσουν την άγνωστη τότε περιοχή του Ευξείνου Πόντου.  Από τον 8 αιώνα π.Χ σχηματίστηκαν οι πρώτοι μόνιμοι  οικισμοί με κυριότερη τη Σινώπη και αργότερα προοδευτικά ιδρύθηκαν άλλες εβδομήντα πέντε ακόμ α ακμάζουσες αποικίες όπως η Τραπεζούντα, η Μεσημβρία, η Αγχίαλος, η Απολλωνία , η Αμισός κ.α. Με την Άλωση της Πόλης το 1453 και της Τραπεζούντας το 1461 άρχισε και για τον ποντιακό ελληνισμό η περίοδος της οθωμανικής κυριαρχίας.  Μετά το τέλος του Α' Παγκοσμίου Πολ...

Φώτης Κόντογλου, ο αγιογράφος συγγραφέας.

Ο Φώτης Κόντογλου   γ εννήθηκε στο Αϊβαλί της Μικράς Ασίας στις 8 Νοεμβρίου του 1895 , ήταν  ζωγράφος , αγιογράφος , δημιουργός ξυλογραφιών και λογοτέχνης της γενιάς του '30. Από μικρή ηλικία φάνηκε το καλλιτεχνικό του ταλέντο, τόσο στη ζωγραφική όσο και στη συγγραφή. Το διάστημα που  φοιτούσε στο Γυμνάσιο εξέδιδε το περιοδικό  "Μέλισσα" με κείμενα και εικονογράφηση δική του. Αργότερα, πέρασε στη Σχολή Καλών Τεχνών στην Αθήνα εγκαταλείποντας την αγαπημένη του πατρίδα ,ωστόσο δεν κατάφερε ποτέ να αποφοιτήσει καθώς το ιδιαίτερο  ζωγραφικό  του στυλ δεν ταίριαζε με τις νόρμες της Σχολής. Μετακόμισε στο Παρίσι και άρχισε να ασχολείται με εικονογραφήσεις βιβλίων όπου και διακρίθηκε . Το 1921 γύρισε στη πατρίδα του για να συμμετέχει στην Μικρασιατική Εκστρατεία.  Στο πλούσιο καλλιτεχνικό του έργο συγκαταλέγονται αγιογραφήσεις εκκλησιών, ποιητικές συλλογές αλλά σημαντική επίσης θεωρείται και  η συμβολή του στην αποκατάσταση των τοιχογραφιών στο Μυστ...