Ο Ρεαλισμός και ο Νεορεαλισμός του Μεσοπολέμου.

 

Ο Ρεαλισμός ταυτίστηκε με το ιδεολογικό υπόβαθρο των κοινωνικών αναταραχών στην Ευρώπη του 19ου αιώνα.  Εμφανίστηκε στα μέσα του 19ου αιώνα  στην Γαλλία και εξελίχθηκε έως τα τέλη του  ίδιου αιώνα και  στις υπόλοιπες χώρες της ηπείρου. Μετά τα γεγονότα του 1848 στη Γαλλία , ομάδα καλλιτεχνών προσπάθησαν να αποδώσουν   μέσα από τα έργα τους πιστά την ζοφερή πραγματικότητα που ζούσαν  και τις λαϊκές εξεγέρσεις που είχαν ξεσπάσει εκείνη την περίοδο. Το ρεύμα του Ρεαλισμού  εξελίχθηκε στην διάρκεια της πρώτης Βιομηχανικής Επανάστασης και στην ακμή του καπιταλιστικού συστήματος, καθώς η βιομηχανία ρύθμιζε όλη την οικονομική δραστηριότητα στην Ευρώπη . 

Ο Ρεαλισμός , σε αντίθεση με τον Ρομαντισμό, αποτυπώνει την πραγματικότητα . Καμία διαφυγή με νοσταλγία στο παρελθόν, γίνεται η τέχνη του τώρα και του σήμερα. Κριτικάρει τις κοινωνικές  διαφορές και τις ταξικές διακρίσεις . Επηρεασμένοι από τη ζωγραφική των Ολλανδών ζωγράφων του 17ου αιώνα  αλλά και από τις τοπογραφίες των Βρετανών , οι ρεαλιστές καλλιτέχνες επιλέγουν καθημερινά θέματα ώστε να είναι καθολικά κατανοητά . Η ρεαλιστική τέχνη πρέπει να είναι κατανοητή απ' όλους , να αφυπνίζει τις αδικημένες μάζες και να παρέχει αλληλεγγύη στις παραγωγικές τάξεις. Αντιδρούν στις ακαδημαϊκές συμβάσεις στη τέχνη , η οποία είχε γίνει είδος πολυτελείας  μόνο για προνομιούχους. Στις δημιουργίες  των ρεαλιστών παρατηρείται η άμεση απόδοση της μορφής.  

Κυριότεροι εκπρόσωποι του Ρεαλισμού είναι ο Γκιστάβ Κουρμπέ (1819-1877), Ζαν-Μπατίστ Καμίλ Κορό(1796-1875)  , Ζαν-Φρανσουά Μιλέ  (1814-1875) και φυσικά ο Ισπανός Φρανσθίσκο Γκόγια (1746-1828)

Στο καλλιτεχνικό σύμπαν του Φρανσθίσκο Γκόγια. 

Μακρινός απόγονος του Βελάσκεθ , ο Γκόγια, ξεκίνησε αρχικά ως ζωγράφος της ισπανικής βασιλικής αυλής , σύντομα όμως εξελίχθηκε ως ένας από τους κυριότερους ρεαλιστές ζωγράφους. Με τον ωμό ρεαλισμό που διακατέχει   το έργο προανήγγειλε ένα κίνημα συνυφασμένο  με την κοινωνική κριτική.  Στα έργα του κυριαρχούν σκηνές βίας με φιγούρες  απόκοσμες που συχνά προκαλούν αποστοφή στο κοινό. 

Ο Νεορεαλισμός του Μεσοπολέμου στις ΗΠΑ. 

Στα μέσα του 20ου αιώνα, η αστυφιλία δημιουργεί μεγάλα αστικά κέντρα, ο Ρεαλισμός που εμφανίζεται τώρα  στις ΗΠΑ  δεν έχει καμία σχέση με το ρεύμα εκείνο του 19ου αιώνα, ανταποκρίνεται στο αμερικανικό όνειρο. Εμπνευσμένα τα έργα από τη μεξικανική παράδοση , αποδίδουν μια πολιτικοκοινωνική διαμαρτυρία. Εκπρόσωπος του Νεορεαλισμού  ή αλλιώς  ο κοινωνικός Ρεαλισμός στην αντίπερα όχθη του Ατλαντικού,   αναδεικνύεται ο Αμερικανός  Έντουαρντ Χόπερ (1882-1967). Αποτυπώνει στα έργα του την μοναξιά του σύγχρονου ανθρώπου  ενώ ταυτόχρονα προσδίδει ένα υπαρξιακό κλίμα στις δημιουργιες του .