Κωστής Παλαμάς, ο θεμελιωτής της νεότερης ελληνικής λογοτεχνίας

Ἡ Ἀγάπη μας... Ἡ Ἀγάπη μας παιδούλα στὰ χρόνια. Τοῦ πάθους μας ἀκόμα δὲν εἶδαν τὴν τρεμούλα τ᾿ ἀηδόνια. Ἡ Ἀγάπη μας, παιδούλα... μὰ νά, στὸ πρόσωπό της οὔτε ἡ δροσούλα τῆς αὐγῆς, οὔτε ἡ χαρὰ τῆς νιότης. Σὰν νά ῾χουνε τὴν ὄψη της αἰῶνες ὀργωμένη. Κάτι ἄναρχο κι ἀτέλειωτο στὸ πρόσωπό της μένει. [Βραδινὴ Φωτιὰ Α´]

Ο Κωστής Παλαμάς υπήρξε δοκιμιογράφος , θεατρικός συγγραφέας και ποιητής. Θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους εθνικούς  μας ποιητές μαζί με τον Διονύσιο Σολωμό.  Γεννήθηκε στις 13 Ιανουαρίου 1859 στη Πάτρα σε οικογένεια Μεσολογγιτών αγωνιστών. Στη τρυφερή ηλικία των 7 ετών έχασε και τους δυο γονείς του και μετακόμισε στο Μεσολόγγι να ζήσει με τον θείο του. Σε ηλικία  μόλις 9 ετών έγραψε το πρώτο του ποίημα. Σε νεαρή ηλικία έφυγε στην Αθήνα με σκοπό να σπουδάσει νομικά. Το 1886 τύπωσε την πρώτη του ποιητική του  συλλογή με τίτλο "Τα τραγούδια της πατρίδος" ανακαλύπτοντας το ταλέντο του στην ποίηση. Εξέδωσε συνολικά 20 ποιητικές συλλογές  και το 1897 του διορίστηκε ως γραμματέας του Πανεπιστημίου Αθηνών. Ανάμεσα στα έργα που τον έκαναν διάσημο ξεχωρίζουν τα εξής: "Ασάλευτη Ζωή", "Πολιτεία και Μοναξιά", "Οι Βωμοί" αλλά και το εμβληματικό "Ο δωδεκάλογος του γύφτου". 

Ο Παλαμάς έζησε στα μέσα του 19ου αιώνα όπου η ποίηση ακροβατούσε ανάμεσα στον ρομαντισμό και στον συμβολισμό. Οι ποιητές της γενιάς του Παλαμά, όπως και ο ίδιος άλλωστε, προτιμούσαν να αποτυπώνουν την πραγματικότητα με σατιρική διάθεση. Υποστήριζε πως η δουλειά του ποιητή είναι  "να μελετά το αληθές, δια να δημιουργηθή το ωραίον". Μέσα από το έργο του αναδείκνυε την αγάπη του του για την λαϊκή παράδοση αλλά και την οικουμενικότητα του αρχαιοελληνικού πολιτισμού. 

Στη διάρκεια της ζωής του προτάθηκε  συνολικά 14 φορές για Νόμπελ Λογοτεχνίας χωρίς όμως  να καταφέρει να το πάρει ποτέ. Αποτέλεσε κεντρική μορφή της "γενιάς του 1880" ή αλλιώς της "Νέας Αθηναϊκής Σχολής" με άλλα λόγια,  ανήκε στον κύκλο των ποιητών που αντιδρούσαν στις υπερβολές του ρομαντισμού και υποστήριζε την χρήση της δημοτικής γλώσσας στα έργα του. 

Πέθανε στις 27 Φεβρουαρίου του 1943 στην Αθήνα εν μέσω γερμανικής Κατοχής. Η κηδεία του εξελίχθηκε σε αυθόρμητη αντιπολεμική διαδήλωσή στην οποία  τον επικήδειο του εκφώνησε ο Άγγελος Σικελιανός.