Ο Εξπρεσσιονισμός ως καλλιτεχνικό ρεύμα δηλώνει αυτό ακριβώς αφού το όνομα του προέρχεται από την λέξη expression (έκφραση), δηλαδή την προσωπική έκφραση του καλλιτέχνη και τις ανησυχίες του . Σαν καλλιτεχνικό κίνημα , κυρίως στην ζωγραφική , ξεκίνησε στην προπολεμική Γερμανία στις αρχές του 20ου αιώνα , την ίδια στιγμή που στη Γαλλία εμφανίστηκε ο φωβισμός.
Αδιάφορος στη νατουραλαστική απεικόνιση, στέκεται επικεντρωμένος στην προσωπική έκφραση του εκάστοτε δημιουργού. Οι καλλιτέχνες ζωγραφίζουν με έντονα χρώματα και χοντρά περιγράμματα επιθυμώντας να αποτυπώσουν τις αγωνίες τους και τους κοινωνικούς προβληματισμούς στα έργα τους. Η ανησυχία τους για την άνοδο του ναζισμού και το ξέσπασμα του Β' Παγκοσμίου Πολέμου διαγράφεται πια φανερά στον εξπρεσσιονισμό. Τα έργα δεν είναι περιγραφικά και η χρήση των συμβόλων γίνεται πια κανόνας. Τα θέματα που επιλέγουν οι εξπρεσιονιστές ζωγράφοι είναι ως επι των πλείστων πορτρέτα, τοπία και σκηνές από μεγαλουπόλεις.
Στη χαρακτική και ξυλογραφία ο Εξπρεσσιονισμός εκφράζεται από τον Πωλ Κλέε (1879-1940) και τον Ο. Μίλερ(1874-1930).
Στη Γερμανία την περίοδο 1912-1914 εκδίδεται το περίφημο περιοδικό "Ντε Μπλου Ράιτερ " , (ο μπλε καβαλάρης )στο οποίο οι εξπρεσιονιστές εκφράζουν την τέχνη τους. Οι κυριότεροι εκπρόσωποι του γερμανικού εξπρεσιονισμού είναι ο Τζέιμς Ένσορ (1860-1949), ο Ερνστ (Λ. Κίρχνερ(1880-1938) και ο Έντβαρντ Μούνκ(1863-1944).
Η κραυγή του Έντβαρντ Μούνκ. Ο Μούνκ ήταν Νορβηγός ζωγράφος , εκφράστηκε μέσα από τον εξπρεσσιονισμό, αφού αρχικά γοητεύτηκε από τα έργα των μετειμπρεσιονιστών Βαν Γκονγκ και Γκωγκέν ενώ έγινε παγκοσμίως διάσημος από το έργο του "Η Κραυγή", αποτυπώνοντας σε αυτό την αγωνία και την απόγνωση του σύγχρονου ατόμου. Η χαρακτηριστική έκφραση του προσώπου βγαίνει από την προσπάθεια να εξωτερικευτεί μια απελπισμένη κραυγή. Ο ίδιος δήλωσε για αυτό το έργο πως κατάφερε "την μελέτη της ψυχής δηλαδή την μελέτη του ίδιου μου του εαυτού".



Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου