Ο πόλεμος της Κριμαίας ή αλλιώς Κριμαϊκός Πόλεμος ονομάστηκε η ένοπλη σύρραξη μεταξύ της Ρωσίας του τσάρου Νικολάου Α΄ και της συμμαχίας των ευρωπαϊκών δυνάμεων της Γαλλίας, Βρετανίας, Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και της ,τελευταίας εμπλεκόμενης , εκείνης του Βασιλείου της Σαρδηνίας και Πεδεμόντιου, στα μέσα του 19ου αιώνα.
Κύρια αίτια της σύγκρουσης ήταν οι βλέψεις της Ρωσίας για το μέλλον των εδαφών της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας εξαιτίας της παρακμής της αλλά και την επιθυμία της να ελέγχει τα Δαρδανέλια και τις θαλασσίους οδούς, γεγονός που έθιγε τα συμφέροντα της Βρετανίας . Άλλωστε από την εποχή της ελληνικής ανεξαρτησίας ο τσάρος επιθυμούσε τη διάλυση της παραπαίουσας αυτοκρατορίας , η οποία με τη σειρά της ήδη είχε καταστεί ο "ασθενής της Ευρώπης" και ταυτόχρονα να επιβάλει την επιρροή της στα Βαλκάνια. Η αντιπαράθεση των δυο πλευρών ονομάστηκε Ανατολικό Ζήτημα και κατέληξε στο ξέσπασμα του πολέμου το 1853 στη περιοχή της Κριμαίας, στα νότια της Ρωσίας. Αρχικά , ξεκίνησε από την πολιορκία της Σεβαστούπολης από τα γαλλοβρετανικά στρατεύματα. Η πόλη κράτησε ένα χρόνο πριν τελικά καταληφθεί. Στη διάρκεια της πολιορκίας οι μάχες ήταν πολύνεκρες με υπερβολικές ανθρώπινες απώλειες. Η πτώση τελικά της Σεβαστούπολης επήλθε το 1855 , αμέσως μετά τον θάνατο του τσάρου Νικόλαου Α'. Ο Αλέξανδρος Β΄, ο οποίος τον διαδέχτηκε , αναγκάστηκε τότε να συνθηκολογήσει με τις ευρωπαϊκές δυνάμεις αφού ήδη είχε υποστεί μια ταπεινωτική ήττα. Στις 6 Απριλίου του 1856 στο Παρίσι υπογράφηκε η Συνθήκη Ειρήνης μεταξύ των δυνάμεων επιτυγχάνοντας έτσι την ακεραιότητα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
Ο Πόλεμος στην Κριμαία αποδείχθηκε σημαντικός καθώς αλλάξαν οι ισορροπίες δυνάμεων στην Ευρώπη αλλά και για πρώτη φορά χρησιμοποιήθηκαν οι τεχνολογίες της Βιομηχανικής Επανάστασης (τηλέγραφος, σιδηρόδρομοι).
Η Ρωσία μετά την ήττα της αυτή αποδυναμώθηκε τόσο η οικονομία της όσο η επιρροή της στην ευρωπαϊκή χερσόνησο.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου