Ο Ιουστινιανός Κώδικας

 Ο Φλάβιος Πέτρος Σαββάτιος Ιουστινιανός (482-565) μ.Χ. ή αλλιώς ο Μέγας Ιουστινιανός Α' υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους αυτοκράτορες του Βυζαντίου. Στα χρόνια της βασιλείας του , από το  527 εως και το 565 οπού και πέθανε στην Κωνσταντινούπολη, προσπάθησε να αναβιώσει το μεγαλείο της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και να ανακτήσει μέρος από τα δυτικά εδάφη της. Στα χρόνια του,  σημειώθηκε η μετάβαση από την κλασσική ρωμαϊκή αυτοκρατορία στην άνθιση του ανατολικού μέρος της (Βυζάντιο).

Ένα από το μεγαλύτερο και σημαντικότερο έργο του , εκτός από τον εξωραϊσμό της Κωνσταντινούπολης (κτίσιμο Αγιάς Σοφιάς )ήταν η κωδικοποίηση του Ρωμαϊκού Δικαίου που ονομάστηκε Ιουστινιανός Κώδικας. Η ολοκλήρωση  του εκπονήματος αυτού κράτησε περίπου 5 χρόνια , από 529 εως  το 534 μ.Χ. και περιλάμβανε 4 συνολικά τόμους : 

Ο Συνταγματικός Κώδικας, σκοπός του ήταν να καταργηθεί η απαρχαιωμένη νομοθεσία που ίσχυε μέχρι τότε και να προσαρμοστεί το νομικό σύστημα στα νέα δεδομένα της αυτοκρατορίας. 

Ο Πανδέκτης ή Περίληψη, περιλάμβανε περίπου 50 βιβλία τα οποία γράφτηκαν το 533 μ.Χ. με τη βοήθεια και σχόλια των νομικών της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. 

Οι Εισηγήσεις, βασίσθηκαν σε κείμενα του περίφημου Ρωμαίου νομοθέτη Γάϊου (130-180π.Χ.), ήταν  κείμενα γραμμένα στα λατινικά και ουσιαστικά επρόκειτο για μια γενική περίληψη των νομικών θεσμών και αποτέλεσε εγχειρίδιο  αρχαρίων φοιτητών Νομικής. 

Οι Νεαρές , ο τελευταίος τόμος του Ιουστινιανού Κώδικα. Ολοκληρώθηκε το 534 μ. Χ και περιλάμβανε νόμους που είχε προσθέσει ο ίδιος ο αυτοκράτορας. Ήταν γραμμένο στην ελληνική γλώσσα για να είναι κατανοητό και από τους υπηκόους της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. 

Ο Ιουστινιανός με τον κώδικα αυτόν κατόρθωσε να αναδιοργανώσει το νομικό σύστημα της αυτοκρατορίας ενώ καθόρισε την κεντρική εξουσία την μόνη υπεύθυνη για την ερμηνεία και την εκτέλεση των νόμων. Επικράτησε μέχρι τα χρόνια του Μεσαίωνα και αποτέλεσε την βάση για το αστικό δίκαιο για πολλές ευρωπαϊκές χώρες μέχρι και σήμερα.