Τα παραδοσιακά κάλαντα και η Ιστορία τους .

 

    Τα κάλαντα , αυτά τα ευχετικά δημοτικά τραγούδια που τραγουδιούνται από μικρούς και μεγάλους κάθε χρόνο τις παραμονές της Γέννησης του Χριστού, της Πρωτοχρονιάς και ανήμερα των Φώτων , είναι ένα έθιμο άρρηκτα  συνδεδεμένο με την ελληνική παράδοση που μετράει χρόνια Ιστορίας.

Από τις  ρωμαίικες καλένδες στην ελληνική παράδοση. 

      Τα ελληνικά κάλαντα λοιπόν προέρχονται από την λατινική λέξη calendae, ονομασία που είχαν αποδώσει οι ίδιοι  οι Ρωμαίοι  τις πρώτες μέρες κάθε  μήνα , τις καλένδες , κατά τις οποίες πληρώνονταν τα χρέη. Ωστόσο το έθιμο όπως το  γνωρίζουμε σήμερα έχει ουσιαστικά τις ρίζες του στην αρχαία Ελλάδα , δηλαδή αρκετά  χρόνια πριν την Γέννηση του Ιησού και στο έθιμο της Ειρεσιώνης. Δύο φορές λοιπόν το χρόνο , μια την άνοιξη και μια το φθινόπωρο , μικρά παιδιά ξεχύνονταν στους δρόμους των πόλεων και τραγουδούσαν ευχετικά τραγούδια επικαλούμενοι  τους θεούς του Ολύμπου  για γονιμότητα της γης ,πάντα βέβαια με   ανταλλάγματα  διάφορα  καλούδια, συνήθως διάφορους  καρπούς .Από εκεί οι ρωμαϊκές καλένδες του Ιανουαρίου ταυτίστηκαν με το ελληνικό έθιμο και επικρατήσαν ως κάλαντα για την πρώτη μέρα του χρόνου. Ωστόσο στα χρόνια του Βυζαντίου και συγκεκριμένα το 680μ.Χ κατά την ΣΤ’ Οικουμενική Σύνοδο οι καλένδες κρίθηκαν ως ειδωλολατρικό έθιμο και απαγορευτήκαν. Κι όμως , έπρεπε να περάσουν άλλα χίλια χρόνια με την έλευση του βασιλιά Όθωνα  (1832-1862) στην απελευθερωμένη Ελλάδα πια για να καθιερωθούν ως εθιμικό  κομμάτι του Δωδεκαημέρου. 

      Με αυτό τον τρόπο λοιπόν εντάχθηκαν τα κάλαντα στα έθιμα των γιορτών και αποτέλεσαν αναπόσπαστο κομμάτι  της ελληνικής  παράδοσης και της  λαογραφίας. Τραγουδιούνται  σε όλες τις γειτονιές της ελληνικής επικράτειας είτε με συνοδεία παραδοσιακών οργάνων, τρίγωνο, φλογέρα, λαούτο ,νταούλι, είτε χωρίς . Έχουν καταγραφεί πάνω από τριάντα παραλλαγές τραγουδιών από όλα τα μέρη της Ελλάδος. Υπάρχουν πια τα νησιώτικα, τα ποντιακά, τα μικρασιατικάκαι  τα κρητικά , το κάθε ένα δε  στολισμένο με τους ιδιωματισμούς της κάθε περιοχής αλλά πάντα με τον ίδιο σκοπό: Να φέρουν γούρι στον κάθε νοικοκύρη που θα έχει την χαρά να τα ακούσει.