Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Ο Σουρεαλισμός, η τέχνη του ονείρου

 

Ο Σουρεαλισμός (surrealism) ή Υπερρεαλισμός, όπως αλλιώς έγινε γνωστός, εμφανίστηκε στη Γαλλία του 1920 ως ένα καλλιτεχνικό μήνυμα στη λογοτεχνία και στη τέχνη. Από τον κινηματογράφο μέχρι την ποίηση και τη λογοτεχνία , ο Σουρεαλισμός αποτέλεσε μια από τις κυρίαρχες τάσεις στις πρώτες δεκαετίες του διαρκώς μεταβαλλόμενου 20ου αιώνα.

 Αμφισβήτησε τη λογική, το κανονικό και το δεδομένο ενώ συνάμα αποτύπωσε το όνειρο και το άλογο. Βασίστηκε στην θεωρία του Φρόϋντ για το ανθρώπινο υποσυνείδητο. Στα έργα τέχνης του Σουρεαλισμού αποτυπώνονται τα μύχια της ανθρώπινης ψυχής , το ασυνείδητο χωρίς λογοκρισία εκφράζοντας το όνειρο , τις φαντασιώσεις καθώς και τις μεταφυσικές αναζητήσεις. Κύριοι εκπρόσωποι του Υπερρεαλισμού στις εικαστικές τέχνες υπήρξαν  ο Ισπανός Σαλβαδόρ Νταλί (1904-1989), ο ελληνικής καταγωγής  Τζόρτζιο Ντε Κίρικο(1888-1978), ο Ρενέ Μαγκρίτ (1898-1967)και ο  Μαξ Ερνστ(1891-1976). 

Ο ελληνικός Υπερρεαλισμός. 

Ανάμεσα στους  κυριότερους σουρεαλιστές καλλιτέχνες  στην Ελλάδα ήταν και ο Νίκος Εγγονόπουλος. Καθηγητής στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο, ζωγράφος, ποιητής και σκηνογράφος. Γεννημένος στην Αθηνά στις 21 Οκτωβρίου του 1907 , ως ποιητής υπήρξε μέλος της γενιάς του '30 ενώ ήταν ο κύριος εκφραστής του υπερρεαλισμού στην Ελλάδα. Μελετητής του γαλλικού σουρεαλισμού και του Πωλ Σεζάν, αποτύπωνε στα έργα του ιδιότυπες φιγούρες βασιζόμενες στον βυζαντινισμό. Τα εικαστικά έργα του χαρακτηρίζονται από αυστηρότητα στη δομή και από τα ιδιαίτερα έντονα χρώματα. 

Πέθανε στις 31 Οκτωβρίου του 1985 στην Αθήνα αφήνοντας πίσω του παρακαταθήκη δεκάδες ποιητικές συλλογές οι οποίες έχουν μεταφραστεί σε 8 διαφορετικές γλώσσες ενώ έργα του εκτίθενται στις περισσότερες πινακοθήκες της χώρας. 

Στα γράμματα ο ελληνικός υπερρεαλισμός εκπροσωπήθηκε  επάξια από τον ποιητή και πεζογράφο Ανδρέα Εμπειρίκο (1901-1975) ο οποίος ανήκε  στη γενιά του '30. 

Μπορείτε επίσης  να διαβάσετε το άρθρο για τον Φωβισμό

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Έμφύλιος στην αρχαία Ελλάδα: ο Πελοποννησιακός Πόλεμος.

Αθήνα, ισχυρό πόλη-κράτος.    Στο διάστημα των πενήντα χρόνων μεταξύ 479-431π.Χ , η Αθήνα αναδεικνύεται η σημαντικότερη και ισχυρότερη πόλη στην ελληνική επικράτεια. Με την συμβολή του Θεμιστοκλή χτίζονται τα Μακρά Τείχη ενώ οχυρώνεται το λιμάνι του Πειραιά. Επίσης, η Αθήνα γνωρίζει πρωτόγνωρη πολιτισμική και πολιτική  άνθηση  με την δημοκρατία του Περικλή και ταυτόχρονα καθίσταται το κέντρο της  λεγόμενης Δηλιακής Συμμαχίας. Σε αυτή τη συμμαχία συγκαταλέγονται οι Κυκλάδες, η Ιωνία και το νησί της Εύβοιας. Ο στόχος της δεν ήταν άλλος από την άμυνα εναντίον των Περσών, για το λόγο αυτό όλοι οι σύμμαχοι είχαν την υποχρέωση να  συνεισφέρουν σε πολεμικό υλικό.  Εμφύλια σύρραξη , ο Πελοποννησιακός Πόλεμος.  Το 431 π.Χ , η Αθήνα μετρώντας την δύναμη της , προσπαθεί να επιβληθεί στην Σπάρτη για την ηγεμονία στην Ελλάδα με αποτέλεσμα το ξέσπασμα ενός πρωτοφανούς  εμφυλίου πολέμου που διήρκησε περίπου 30 χρόνια και διέλυσε την πόλη-κράτος της κλασσικ...

Η Γενοκτονία του Ποντιακού Ελληνισμού.

  Η Γενοκτονία του Ποντιακού Ελληνισμού και η Μικρασιατική καταστροφή υπήρξε αναμφισβήτητα η σημαντικότερη τομή στην Ιστορία της Νεότερης Ελλάδος και μια από τις μεγαλύτερες  πληγές του σύγχρονου Ελληνισμού. Θύματα της τραγωδίας αυτής υπήρξαν οι Έλληνες που διέμεναν στη περιοχή του Εύξεινου Πόντου και της Μικράς Ασίας.  Η Ιστορία και η καταγωγή των Ποντίων  Η παρουσία των Ελλήνων στην περιοχή του Πόντου χρονολογείται από την εποχή του Χαλκού,  όπου Έλληνες θαλασσοπόροι κατάφεραν να εξερευνήσουν την άγνωστη τότε περιοχή του Ευξείνου Πόντου.  Από τον 8 αιώνα π.Χ σχηματίστηκαν οι πρώτοι μόνιμοι  οικισμοί με κυριότερη τη Σινώπη και αργότερα προοδευτικά ιδρύθηκαν άλλες εβδομήντα πέντε ακόμ α ακμάζουσες αποικίες όπως η Τραπεζούντα, η Μεσημβρία, η Αγχίαλος, η Απολλωνία , η Αμισός κ.α. Με την Άλωση της Πόλης το 1453 και της Τραπεζούντας το 1461 άρχισε και για τον ποντιακό ελληνισμό η περίοδος της οθωμανικής κυριαρχίας.  Μετά το τέλος του Α' Παγκοσμίου Πολ...

Φώτης Κόντογλου, ο αγιογράφος συγγραφέας.

Ο Φώτης Κόντογλου   γ εννήθηκε στο Αϊβαλί της Μικράς Ασίας στις 8 Νοεμβρίου του 1895 , ήταν  ζωγράφος , αγιογράφος , δημιουργός ξυλογραφιών και λογοτέχνης της γενιάς του '30. Από μικρή ηλικία φάνηκε το καλλιτεχνικό του ταλέντο, τόσο στη ζωγραφική όσο και στη συγγραφή. Το διάστημα που  φοιτούσε στο Γυμνάσιο εξέδιδε το περιοδικό  "Μέλισσα" με κείμενα και εικονογράφηση δική του. Αργότερα, πέρασε στη Σχολή Καλών Τεχνών στην Αθήνα εγκαταλείποντας την αγαπημένη του πατρίδα ,ωστόσο δεν κατάφερε ποτέ να αποφοιτήσει καθώς το ιδιαίτερο  ζωγραφικό  του στυλ δεν ταίριαζε με τις νόρμες της Σχολής. Μετακόμισε στο Παρίσι και άρχισε να ασχολείται με εικονογραφήσεις βιβλίων όπου και διακρίθηκε . Το 1921 γύρισε στη πατρίδα του για να συμμετέχει στην Μικρασιατική Εκστρατεία.  Στο πλούσιο καλλιτεχνικό του έργο συγκαταλέγονται αγιογραφήσεις εκκλησιών, ποιητικές συλλογές αλλά σημαντική επίσης θεωρείται και  η συμβολή του στην αποκατάσταση των τοιχογραφιών στο Μυστ...