Ο μύθος της Περσεφόνης

 Η Δήμητρα , κατά την ελληνική μυθολογία , συμβόλιζε την γονιμότητα, την φύση και την βλάστηση . Σύμφωνα με τον μύθο είχε μια κόρη, την Περσεφόνη. Μελετητές υποστηρίζουν πως υπάρχει πιθανότητα να επρόκειτο για το ίδιο πρόσωπο και να υποδηλώνει  δυαδικότητα και να δημιουργήθηκε η κόρη χάριν διπλασιασμού της έννοιας θεάς-μητέρας. Ωστόσο, αυτή η άποψη επισήμως δεν επιβεβαιώνεται. 

Η αρπαγή της Περσεφόνης

Η Περσεφόνη, ενώ έπαιζε στη πεδιάδα της Νύσας είδε ξαφνικά ένα ωραίο άνθος. Τη στιγμή που ετοιμαζόταν να το κόψει, ο Άδης άνοιξε την γη και με τη συναίνεση και του Διός άρπαξε την νεαρή θεά και την μετέφερε στον Κάτω Κόσμο ,παρά τις επικλήσεις στη μητέρα της. Η αρπαγή της Περσεφόνης έγινε εν αγνοία της θεάς Δήμητρας , η οποία για ήμερες ολόκληρες  αναζητούσε μάταια την χαμένη κόρη της. 

Η Δήμητρα όμως ήταν τόσο θλιμμένη με τον χαμό της αγαπημένης της κόρης που ετοίμαζε για τους ανθρώπους φοβερό λιμό και τη χρονιά εκείνη δεν  άφησε να φυτρώσει κανένας σπόρος στο χωράφι. Τότε ο Δίας, συνένοχος της αρπαγής της νεαρής θεάς, θέλοντας να κατευνάσει την οργή της Δήμητρας και να  σώσει το γένος των ανθρώπων από λιμό , πρότεινε στον θεό του Κάτω Κόσμου μια συμβιβαστική λύση . Μεσολάβησε λοιπόν και ζήτησε από τον Αδη να αφήσει ελεύθερη την Περσεφόνη. Ο Άδης δέχτηκε με μια μόνο προϋπόθεση, να ανεβαίνει η Περσεφόνη την άνοιξη και το καλοκαίρι πάνω στη γη ενώ τον χειμώνα να κρύβεται πάλι στο σκοτεινό παλάτι του.

Με αυτό τον τρόπο , βασισμένοι στον μύθο αυτό οι αρχαίοι Έλληνες  εξηγούσαν την εναλλαγή των εποχών και το πέρασμα της  φύσης από τον χειμώνα στην άνοιξη.