Ο εκχριστιανισμός των Σλάβων και των Ρώσων.

 Οι Σλάβοι ήταν φύλα που ανάπτυξαν ιδιαίτερους πολιτισμικούς δεσμούς με την Βυζαντινή Αυτοκρατορία, άλλωστε για μεγάλα διαστήματα Σέρβοι και Βούλγαροι ήταν ως εθνότητες υπήκοοί της αυτοκρατορίας. Μέχρι τον 6ο αιώνα μ.Χ. περίπου τα διάφορα σλαβικά φύλα κατόρθωσαν να εγκατασταθούν στα τμήματα της Κεντρικής και Νοτιοανατολικής Ευρώπης και στην ευρύτερη  Βαλκανική Χερσόνησο, στη Μοράβια , στη Βοημία και στα Καρπάθια. Κατά τον 7ο αιώνα,  το πρώτο αμιγώς σλαβικό κράτος ήταν το βουλγαρικό, μια φυλή τουρκογενής προερχόμενη από την Ασία  η οποία με τον καιρό αφομοιώθηκε γλωσσικά και πολιτισμικά από τους Σλάβους της Νοτιοανατολικής Ευρώπης. Σημαντικός παράγοντας αφομοίωσης των Βουλγάρων στο Βυζάντιο ήταν ο εκχριστιανισμός τους μετά και  από την βάπτιση του  Βούλγαρου πρίγκηπα Μπόρις(Βόρης) λαμβάνοντας το χριστιανικό όνομα Μιχαήλ το 865 μ.Χ. Τον εκχριστιανισμό των Σλάβων  ανέλαβαν δυο αδελφοί από την Θεσσαλονίκη, ο Μεθόδιος και ο Κύριλλος. Κατάφεραν να μεταφράσουν την  Αγία Γραφή και να μεταδώσουν το χριστιανικό πνεύμα σε όλα τα Βαλκάνια και στις περιοχές που διαβιούσαν Σλάβοι. Η θεία λειτουργια άρχισε να τελείται στα σλαβονικά ενώ η δημιουργία του γλαγολιτικού αλφάβητου ,πρόδρομος του κυριλλικού,  οφείλεται στο ιεραποστολικό τους  έργο .Το χριστιανικό όμως δόγμα έφτασε μέχρι τους Ρώσους και το νεοσύστατο τότε κράτος του Κιέβου τον 9ο αιώνα. Με το εκχριστιανισμό τους οι Ρώσοι ανέπτυξαν άριστες διπλωματικές σχέσεις με το Βυζάντιο.