Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Το γυναικείο κίνημα :Από τις Σουφραζέτες έως το #MeToo

 Κατά  την διάρκεια  της εξάπλωσης  της βιομηχανικής επανάστασης  στο πρώτο μισό του 19ου αιώνα το γυναίκειο φύλο αντιμετωπίζονταν  ως φθηνό εργατικό δυναμικό χωρίς κανένα  πολιτικό ή εργασιακό  δικαίωμα. Πλήθος γυναικών   ήταν αναγκασμένες  να εργάζονται  σε απάνθρωπες συνθήκες με ελάχιστο ημερομίσθιο. Τότε ήταν λοιπόν η στιγμή που για πρώτη φορά εργαζόμενες γυναίκες στις  βιομηχανίες  απέκτησαν φωνή και εναντιωθήκαν αρχικά στα ανδροκρατούμενα εργασιακά περιβάλλοντα.  Στις 8 Μαρτίου του  1857 εργάτριες στον κλάδο της κλωστοϋφαντουργίας στην Νέα Υόρκη βγήκαν στους δρόμους  για  να διαδηλώσουν για καλύτερες συνθήκες εργασίας . Η διαδήλωση κατεστάλη από την αστυνομία βίαια  αλλά  το 1903  ιδρύθηκε το πρώτο γυναικείο εργατικό σώμα από την Αγγλίδα Έμελιν Πάνκχορστ  που μαχόταν για την παραχώρηση πολιτικών δικαιωμάτων στις γυναίκες. Το πρώτο βήμα για τον φεμινισμό είχε ήδη γίνει καθώς οι γυναίκες  άρχισαν να διεκδικούν τη νομική και πολιτική τους χειραφέτηση. Το 1906  ο  βρετανικός  τύπος θέλοντας να τις χλευάσει τις αποκάλεσε   σουφραζέτες, ένας μάλλον υποτιμητικός όρος που χαρακτήριζε τα μέλη του κινήματος που αγωνίζονταν για το δικαίωμα ψήφου.

Ο Φεμινισμός στη δεκαετία του  ’60.

 Η περίοδος όμως που τα γυναικεία κινήματα  έγιναν  μαχητικότερα και  απαιτούσαν όχι μόνο εργασιακά δικαιώματα αλλά   ίση πια  θέση της γυναίκας  στην  πατριαρχική κοινωνία ήταν φυσικά   την δεκαετία του '50 και μετά την κυκλοφορία   του βιβλίου  το 1949 της Σιμόν ντε Μποβουάρ "Το δεύτερο  φύλο" το οποίο έδωσε μια νέα αντίληψη του φεμινισμού αφού  έφερε στο προσκήνιο την  γυναικεία φύση και σεξουαλικότητα. Όπως ήταν φυσικό για εκείνη την εποχή   , απαγορεύτηκε  επισήμως από το Βατικανό αλλά έγινε απαραίτητο εγχειρίδιο για κάθε γυναίκα και φεμινίστρια .  Μέχρι εκείνη την περίοδο οι γυναίκες είχαν ελάχιστα ή  και καθόλου πολιτικά δικαιώματα , δεν είχαν δικαίωμα ψήφου αλλά  ούτε   αυτοδιάθεση του ίδιου τους  εαυτού ενώ αμείβονταν χαμηλότερα από τους άνδρες.  Τα φεμινιστικά κινήματα της δεκαετίας του '60 προσπάθησαν να το αλλάξουν ενώ σχετίστηκαν  άμεσα και  με την σεξουαλική απελευθέρωση που διατρανούσαν τα Παιδιά των Λουλουδιών  . Οι γυναίκες πια δεν μάχονταν μόνο για το δικαίωμα ψήφου ή το δικαίωμα στην εκπαίδευση  αλλά και για το δικαίωμα της άμβλωσης , της αντισύλληψης ενώ για πρώτη φορά έγινε  λόγος  ανοιχτά για την θέση της γυναίκας στην κοινωνία ως ισότιμο μέλος.  

Το κίνημα metoo#.

    Μετά την  δεκαετία του ’90 και αφού το γυναικείο φύλο κατέκτησε αρκετά από εκείνα  που μάχονταν τις προηγούμενες δεκαετίες ,  τα γυναικεία κινήματα  διαμαρτύρονταν ανοιχτά  πια  απέναντι στην  έμφυλη βία και την καταπίεση που υπέμεναν πίσω από κλειστές πόρτες .

  Τα τελευταία χρόνια ο φεμινισμός  χαρακτηρίστηκε από το κίνημα που ξέσπασε  στις ΗΠΑ και έγινε  γνωστό ως #MeToo . Αρχικά ξεκίνησε από τους κύκλους του θεάματος  από γυναίκες ηθοποιούς οι οποίες κατήγγειλαν τις σεξουαλικές παρενοχλήσεις που υπέστησαν από ισχυρούς άνδρες του χώρου . Το κίνημα γρήγορα εξαπλώθηκε παγκοσμίως ,   έγινε λάβαρο για κάθε καταπιεσμένη ή ψυχικά τραυματισμένη γυναίκα που αντιμετώπισε κάποια στιγμή στη ζωή της παρενόχληση ή και κακοποίηση .   Στην εποχή μας το #ΜeToo αγωνίζεται για να εξαλειφθούν πια κάθε  είδους διάκριση που γίνεται σε βάρος των γυναικών στην εκπαίδευση και  στην εργασία.  

Οι πέντε ημερομηνίες που αλλάξαν το γυναικείο κίνημα στην Ελλάδα. 

1975 . Με την αναθεώρηση του Συντάγματος  για πρώτη φορά στο άρθρο 4 προβλέπονται ίσα δικαιώματα και ίσες υποχρεώσεις στις Ελληνίδες. 

1983. Καταργείται ο αναχρονιστικός νόμος που ίσχυε για δεκαετίες για την προίκα στο γάμο. 

1985. Ψηφίζεται ο νόμος για την ισότητα των δυο φύλων  στην εργασία. 

1989. Για πρώτη φορά στα χρονικά της χώρας αναγνωρίζεται η ενδοοικογενειακή βία και ποινικοποιείται. 

2018. Θεσμοθετούνται  νέες αυστηρότερες διατάξεις για την σεξουαλική παρενόχληση στην εργασία. 


Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Έμφύλιος στην αρχαία Ελλάδα: ο Πελοποννησιακός Πόλεμος.

Αθήνα, ισχυρό πόλη-κράτος.    Στο διάστημα των πενήντα χρόνων μεταξύ 479-431π.Χ , η Αθήνα αναδεικνύεται η σημαντικότερη και ισχυρότερη πόλη στην ελληνική επικράτεια. Με την συμβολή του Θεμιστοκλή χτίζονται τα Μακρά Τείχη ενώ οχυρώνεται το λιμάνι του Πειραιά. Επίσης, η Αθήνα γνωρίζει πρωτόγνωρη πολιτισμική και πολιτική  άνθηση  με την δημοκρατία του Περικλή και ταυτόχρονα καθίσταται το κέντρο της  λεγόμενης Δηλιακής Συμμαχίας. Σε αυτή τη συμμαχία συγκαταλέγονται οι Κυκλάδες, η Ιωνία και το νησί της Εύβοιας. Ο στόχος της δεν ήταν άλλος από την άμυνα εναντίον των Περσών, για το λόγο αυτό όλοι οι σύμμαχοι είχαν την υποχρέωση να  συνεισφέρουν σε πολεμικό υλικό.  Εμφύλια σύρραξη , ο Πελοποννησιακός Πόλεμος.  Το 431 π.Χ , η Αθήνα μετρώντας την δύναμη της , προσπαθεί να επιβληθεί στην Σπάρτη για την ηγεμονία στην Ελλάδα με αποτέλεσμα το ξέσπασμα ενός πρωτοφανούς  εμφυλίου πολέμου που διήρκησε περίπου 30 χρόνια και διέλυσε την πόλη-κράτος της κλασσικ...

Η Γενοκτονία του Ποντιακού Ελληνισμού.

  Η Γενοκτονία του Ποντιακού Ελληνισμού και η Μικρασιατική καταστροφή υπήρξε αναμφισβήτητα η σημαντικότερη τομή στην Ιστορία της Νεότερης Ελλάδος και μια από τις μεγαλύτερες  πληγές του σύγχρονου Ελληνισμού. Θύματα της τραγωδίας αυτής υπήρξαν οι Έλληνες που διέμεναν στη περιοχή του Εύξεινου Πόντου και της Μικράς Ασίας.  Η Ιστορία και η καταγωγή των Ποντίων  Η παρουσία των Ελλήνων στην περιοχή του Πόντου χρονολογείται από την εποχή του Χαλκού,  όπου Έλληνες θαλασσοπόροι κατάφεραν να εξερευνήσουν την άγνωστη τότε περιοχή του Ευξείνου Πόντου.  Από τον 8 αιώνα π.Χ σχηματίστηκαν οι πρώτοι μόνιμοι  οικισμοί με κυριότερη τη Σινώπη και αργότερα προοδευτικά ιδρύθηκαν άλλες εβδομήντα πέντε ακόμ α ακμάζουσες αποικίες όπως η Τραπεζούντα, η Μεσημβρία, η Αγχίαλος, η Απολλωνία , η Αμισός κ.α. Με την Άλωση της Πόλης το 1453 και της Τραπεζούντας το 1461 άρχισε και για τον ποντιακό ελληνισμό η περίοδος της οθωμανικής κυριαρχίας.  Μετά το τέλος του Α' Παγκοσμίου Πολ...

Φώτης Κόντογλου, ο αγιογράφος συγγραφέας.

Ο Φώτης Κόντογλου   γ εννήθηκε στο Αϊβαλί της Μικράς Ασίας στις 8 Νοεμβρίου του 1895 , ήταν  ζωγράφος , αγιογράφος , δημιουργός ξυλογραφιών και λογοτέχνης της γενιάς του '30. Από μικρή ηλικία φάνηκε το καλλιτεχνικό του ταλέντο, τόσο στη ζωγραφική όσο και στη συγγραφή. Το διάστημα που  φοιτούσε στο Γυμνάσιο εξέδιδε το περιοδικό  "Μέλισσα" με κείμενα και εικονογράφηση δική του. Αργότερα, πέρασε στη Σχολή Καλών Τεχνών στην Αθήνα εγκαταλείποντας την αγαπημένη του πατρίδα ,ωστόσο δεν κατάφερε ποτέ να αποφοιτήσει καθώς το ιδιαίτερο  ζωγραφικό  του στυλ δεν ταίριαζε με τις νόρμες της Σχολής. Μετακόμισε στο Παρίσι και άρχισε να ασχολείται με εικονογραφήσεις βιβλίων όπου και διακρίθηκε . Το 1921 γύρισε στη πατρίδα του για να συμμετέχει στην Μικρασιατική Εκστρατεία.  Στο πλούσιο καλλιτεχνικό του έργο συγκαταλέγονται αγιογραφήσεις εκκλησιών, ποιητικές συλλογές αλλά σημαντική επίσης θεωρείται και  η συμβολή του στην αποκατάσταση των τοιχογραφιών στο Μυστ...